چيزي جز سكوت در برابرت ندارم...
هيچ !
حالا من در هياهوي درونم گم شده ام
ببين به كجا رسيده ام
فقط يكبار بنگر به من ببين
چگونه مي پرستمت
ببين به جاي اشك برايت دعا مي كنم..
ببين براي گفتن ِ ؛ دوست داشتنت ؛ التماس مي كنم
در سكوت مي شكنم.....
تو را فرياد مي زنم.....
در سكوت اشك مي ريزم...
براي تو لبخند مي زنم....
بمان !!!! ....
بمان تا فريادم به گوشت برسد.....
لبخند بزن...
كه آرزوي ديدنش را دارم...
هنوز صداي خنده هايت در گوشم آواز مي خوانند..
آواز سر مستي...
آواز زندگي...
به پاييت قسم...
به زلالي آب قسم
دوستت مي دارم....
دوستت دارم به توان ابديت با اينكه روزهاي زياديست تنهايم گذاشته این تقديم به تنها گل زندگيم گل مریم
30 ارديبهشت 1385
|+|
نوشته شده توسط فريد در شنبه 12 اسفند1385 و ساعت 2:55 AM